Wiadomości misyjne

Ksiądz Jiang Sunian, kapłan podziemnego Kościoła katolickiego w prowincji Zheijang w południowo-wschodnich Chinach, został skazany przez sąd apelacyjny na karę 6 lat więzienia za drukowanie Biblii i innych materiałów religijnych. Obecna decyzja jest potwierdzeniem wyroku sądu i niższej instancji z kwietnia br.

Wyrok sądu z Wenzhou z 25 maja uznaje księdza Jianga winnym nielegalnej produkcji i dystrybucji materiałów drukowanych. W uzasadnieniu stwierdzono, że kapłan uchyla się od płacenia podatków, jest więc pospolitym przestępcą, a nie więźniem sumienia. W oficjalnej wykładni chińskich władz komunistycznych nie istnieją więźniowie „polityczni” ani „religijni”, lecz tylko pospolici przestępcy. Ks. Jiang został aresztowany kilka miesięcy temu razem z sześcioma innymi księżmi, w prowincji Cangnan, gdzie istnieje duża wspólnota Kościoła podziemnego, prześladowana od wielu lat.

We wrześniu 1999 r. rząd prowincji Wenzhou wszczął kampanię mającą na celu zmuszenie Kościoła podziemnego do połączenia się z Patriotycznym Stowarzyszeniem Katolików Chińskich (PSKC), strukturą kościelną kontrolowaną przez władze. Od lutego br. policja zniszczyła 7 kościołów podziemnych i aresztowała wielu księży i wiernych. Miejscowy biskup, 81-letni Lin Xili, został kilka razy porwany i poddany indoktrynacji w celu wymuszenia na nim przystąpienia do PSKC. W okresie Wielkiego Tygodnia i Świąt Wielkanocnych policja w Cangnan zniszczyła kilka budynków i rozproszyła siłą kilkuset wiernych, zakazując im odprawiania „nielegalnych” Mszy św. i odmawiania różańca.

1 maja po raz pierwszy w historii Nepalu trzech diakonów pochodzących z tego kraju przyjmie święcenia kapłańskie. Pomimo że wolność religijna w tym kraju zagwarantowana jest konstytucyjnie, to dopiero w 1995 r. możliwe było wybudowanie pierwszej świątyni katolickiej. W 1997 r. Stolica Apostolska erygowała tam prefekturę apostolską. Zdecydowaną większość spośród 22 milionów mieszkańców Nepalu stanowią buddyści, katolików jest 5 tysięcy.

Uciskani przez dyktaturę i nękani głodem katolicy północnokoreańscy przeżywają Rok Święty z wiarą, modląc się o pokojowe zjednoczenie kraju i „aby dla Kościoła koreańskiego nastąpił prawdziwy jubileusz” – powiedział ksiądz prałat Cho Hwankil, przewodniczący wydziału duszpasterskiego archidiecezji Taegu, któremu zezwolono na wizytę w Phenianie. Odprawił tam dla katolików Mszę św. Spotkało się 130 wiernych. Była to pierwsza Msza św. po wielu latach, w jakiej mogli uczestniczyć. „W Phenianie są dwa kościoły protestanckie i jeden katolicki” –powiedział prałat Cho Hwankil. „Protestanci mają swoich pastorów, w buddyjskich świątyniach są także szafarze kultu. Jedynie katolicy nie mają kapłana i są jak owce bez pasterza".

„Idźcie i głoście światu Ewangelię” – pod takim hasłem odbył się we Wrocławiu I Diecezjalny Kongres Misyjny Dzieci, w którym uczestniczyło ok. 2200 dzieci wraz z katechetami i animatorami z kilkudziesięciu parafii i szkół archidiecezji. Główne spotkanie odbyło się w kościele Chrystusa Króla przy współpracy Referatu Misyjnego i Referatu Katechetycznego. Kongres otworzył o godz. 10.00 Dyrektor PDM ks. dr Mirosław Kiwka. Po przywitaniu nastąpiła prezentacja poszczególnych grup przeplatana piosenkami misyjnymi. Następnie s. Lidia Mierzwa, animatorka PDMD w Archidiecezji Wrocławskiej, przeprowadziła wywiad z s. Joanną Niedbałą – sekretarzem krajowym PDMD na temat zaangażowania dzieci w dzieło misyjne. Siostra zapoznała dzieci m. in. z inicjatywą jubileuszowego pielgrzymowania i zaprosiła na ogólnopolski Kongres Misyjny Dzieci na 1 czerwca 2000 r. do Częstochowy.

Centralnym punktem była uroczysta Msza św. sprawowana pod przewodnictwem ks. kard. Henryka Gulbinowicza, arcybiskupa wrocławskiego. Po południu odbyły się spotkania w pięciu grupach z misjonarzami pracującymi w Afryce (o. Lino d'Almeida MCCJ, o. Franciszkiem Szczurkiem MAFR, o. Eugeniuszem Paruzelem CMF, o. Wiesławem Dudarem SVD oraz o. Pawłem Skibą MCCJ).

Następnie odbyło się rozwiązanie Konkursów misyjnych w trzech kategoriach: na wiersz, fraszkę, rymowankę o tematyce misyjnej; reklamę zachęcająca do pomocy misjom; dowcip misyjny. Na zakończenie wystąpił zespół „Los Amigos” z Meksyku.

Dzieci pełne entuzjazmu powróciły do swoich środowisk, by nieść i głosić światu Ewangelię oraz wspierać działalność misyjną Kościoła.

Nuncjusz apostolski abp Józef Kowalczyk poświęcił i wręczył krzyże misyjne 58 polskim misjonarzom i misjonarkom. Obrzęd ten odbył się na zakończenie Eucharystii ku czci św. Wojciecha, którą odprawił 30 kwietnia w Gnieźnie Prymas Polski kard. Józef Glemp. „Niech Wasze posługiwanie wpisze się w ewangelizację i humanizację świata” – mówił do misjonarzy abp Kowalczyk. Zapewnił ich także o modlitwie i zachęcił, aby swoją postawą, słowem i czynem dobrze służyli tym, do których zostaną posłani. Ks. Prymas życzył im ewangelicznej odwagi. Misjonarze pochodzą z różnych diecezji i zgromadzeń zakonnych, są także wśród nich świeccy. Spośród dziesięciu księży diecezjalnych, połowa pochodzi z diecezji tarnowskiej. Wyjadą oni do Peru, Boliwii, Brazylii, Japonii i Ekwadoru. Z księży zakonnych tradycyjnie już licznie reprezentowani są werbiści, których ośmiu podejmie pracę w Argentynie, Indonezji, Ghanie, Papui Nowej Gwinei, oraz misjonarze ze Zgromadzenia Ducha Świętego, którzy pojadą do Paragwaju, Meksyku i na Mauritius. Wśród misjonarzy byli także franciszkanie, kapucyni, pallotyni oraz dwóch misjonarzy oblatów Maryi Niepokalanej: oo. Grzegorz Jagowdzik i Sławomir Kosicki, udający się do Kamerunu. W gronie misjonarek znajdowało się 20 sióstr z różnych zgromadzeń, głównie były to werbistki i franciszkanki misjonarki Maryi, a także cztery misjonarki świeckie. Po raz pierwszy poświęcił i wręczył krzyże misjonarzom przy grobie św. Wojciecha Jan Paweł II jeszcze w 1979 r. Obrzęd ten powtórzył w 1997 r., podczas pobytu w Gnieźnie z okazji 1000. rocznicy śmierci wielkiego Męczennika. Od tego czasu jest on powtarzany co roku. Abp Henryk Muszyński, metropolita gnieźnieński powiedział KAI, że rozesłanie misjonarzy od grobu św. Wojciecha oznacza symboliczne włączenie ich w dziedzictwo duchowe tego świętego i jest zachętą, aby w swej pracy korzystali z jego wzoru.